<![CDATA[Zaraszów Forum - Historia Zaraszowa]]>

<![CDATA[Zaraszów Forum - Historia Zaraszowa]]> https://zaraszow.pl/ Sun, 19 Apr 2026 03:38:23 +0000 MyBB <![CDATA[Głos do Głosu]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1256 Mon, 08 Aug 2016 17:18:26 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1256 Głos Ziemi Bychawskiej listopad 2015 nr 9 (270)
http://bychawa.pl/images/stories/2015/ga...270_09.pdf
ukazał się artykuł:
Rowerem prze historię Odc 1. Zaraszów;
autor p. Marek Kuna

Poniższe uwagi wysłałem jesienią ubiegłego roku i... nic. Bez odpowiedz w Głosie, bez odpowiedzi e-mail.

"Serdecznie dziękuję P. Markowi Kunie za życzliwą prezentacje Zaraszowa i okolic. Szczególnie spodobała mi się wzmianka o „duchu bojowym” Zaraszowiaków ;-).
Pozwolę sobie jednak na jedno sprostowanie, kilka dopowiedzeń i jedno pytanie.

Sprostowanie:
Lotnisko o którym Pan Marek Kuna pisze nie było położone na polach między Zaraszowem i Kol Kosarzew a między Zaraszowem i Gałęzowem (tzw Hektary), przy lesie zwanym Zagajnikiem. Było to lotnisko ziemne, nie utwardzone kratownicami. Kratownice, o których autor pisze, jak udało mi się ustalić, utwardzały inne lotnisko, położone na południe od wsi Annów (ok 15 km od Zaraszowa).
Z istnieniem lotniska związana jest jedna z zaraszowskich legend. Polecamy.
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1031

Dopowiedzenia:
1. Represje Niemców, to przede wszystkim łapanka w Zaraszowie 10 IX 1942r. Ośmiu z siedemnastu zatrzymanych wtedy Zaraszowiaków zginęło w obozie w Pustkowie k/ Dębicy. Pisze o ty Pani Dębowczyk we wspominanej w artykule książce. Im i wszystkim którzy zginęli w czasie II Wojny poświęcona jest Tablica Pamiątkowa w kaplicy. Piszemy też o tym na naszej stronie.
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=356&highlight=zgin%C4%99li+w+czasie+II
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=201

2.Represje powojenne wiążą się z potyczką która miała miejsce 25 X 1944 na skraju lasu przy wjeździe do Zaraszowa (od strony Bychawy). Nie tylko mieszkańcy Zaraszowa brali w niej udział. Sierżant Bartoszek z Olszowca wraz kilkoma Akowcami planowali odbić z aresztu w Bychawie Dowódcę AK Józefa Kukułę. W miejscu zbiórki partyzantów pojawiło się jednak NKWD. Mało osób wie o tym wydarzeniu, bo w minionych czasach lepiej było o takich sytuacjach nie mówić. Mamy kilka informacji na ten temat na stronie zaraszow.pl.
Zginął sierżant Bartoszek, do niewoli dostał się Stefan R. Pozostali uciekli osłaniani ogniem zaporowym z karabinu maszynowego Diegtiariow ( wieś miała wtedy przynajmniej jeden, ale nie wiem który typ).
Jest taki przekaz, że ten karabin zakonserwowany i zabezpieczony jest gdzieś we wsi ukryty, ale gdzie? Nikt już dziś nie wie. (Ale poszukiwania trwają)
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=22...C5%84+1944

3. Oprócz pięknych i wymienionych w artykule drzew jest też w Zaraszowie Aleja Kasztanowa. Prowadziła kiedyś do pałacu. Potem była miejscem rekreacji, w tym wiejskich zabaw. Dziś kiepsko wygląda… Ale nasza P. Radna z P. Sołtys podejmują działania, aby teren Alei i przylegający do nich zagospodarować. (Dwór odbudujemy później)
http://portal.zaraszow.pl/2015/08/siatko...i-do-alei/

4. Pola między Zaraszowem a Kol Kosarzew kryją jakąś tajemnicę związaną z powstaniami. Mamy o tym informację na naszej wiejskiej stronie zaraszow.pl
Jeśli ktoś słyszał i wie coś na ten temat, niech napisze (wołanie na pustyni… ale i na pustyni czasem ktoś odpowie)
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1056
post z 29-10-2014 i następne

Pytanie:
ale do Pani Redaktor Moniki Głazik, o „Okaz igliczni trójcierniowej (Gleditsia triacanthos)”
W 2011roku Pani Redaktor zbierała informacje i dane do zgłaszania Pomników Przyrody w naszej okolicy. Administrator zaraszow.pl Jerzy Jelcow zgłosił wtedy ww okaz. Właściciel gruntu z którym rozmawiał, wyrażał wtedy zgodę. Czy zgłosił wtedy także Aleję Kasztanową? Nie wiem. Dlaczego nie doszedł do skutku ten projekt? Dlaczego choćby Aleja Kasztanowa nie została objęta ochroną?
Pan Witold Milanowski długoletni dyrektor Sz. P. w Zaraszowie opowiadał w prywatnej rozmowie, że już w latach 70-tych pisał do kompetentnych instytucji o uznanie Pomnikiem Przyrody Alei Kasztanowej i Drzewa Cierniowego (tak nazywamy Gleditsia triacanthos) i nie otrzymał odpowiedzi. Więc niechęć „odgórna” jest czymś, z czym borykamy się nie od dziś.
Czy tym razem (tzn w 2011r.) to właściciel gruntu zmienił zdanie i nie zgadza się (jak napisał Pan Kuna), czy inne względy zaważyły?
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=20...+cierniowe
szukaj post z 18 II 2011r."

Z pozdrowieniami!
Krzysztof Łaszcz]]> Głos Ziemi Bychawskiej listopad 2015 nr 9 (270)
http://bychawa.pl/images/stories/2015/ga...270_09.pdf
ukazał się artykuł:
Rowerem prze historię Odc 1. Zaraszów;
autor p. Marek Kuna

Poniższe uwagi wysłałem jesienią ubiegłego roku i... nic. Bez odpowiedz w Głosie, bez odpowiedzi e-mail.

"Serdecznie dziękuję P. Markowi Kunie za życzliwą prezentacje Zaraszowa i okolic. Szczególnie spodobała mi się wzmianka o „duchu bojowym” Zaraszowiaków ;-).
Pozwolę sobie jednak na jedno sprostowanie, kilka dopowiedzeń i jedno pytanie.

Sprostowanie:
Lotnisko o którym Pan Marek Kuna pisze nie było położone na polach między Zaraszowem i Kol Kosarzew a między Zaraszowem i Gałęzowem (tzw Hektary), przy lesie zwanym Zagajnikiem. Było to lotnisko ziemne, nie utwardzone kratownicami. Kratownice, o których autor pisze, jak udało mi się ustalić, utwardzały inne lotnisko, położone na południe od wsi Annów (ok 15 km od Zaraszowa).
Z istnieniem lotniska związana jest jedna z zaraszowskich legend. Polecamy.
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1031

Dopowiedzenia:
1. Represje Niemców, to przede wszystkim łapanka w Zaraszowie 10 IX 1942r. Ośmiu z siedemnastu zatrzymanych wtedy Zaraszowiaków zginęło w obozie w Pustkowie k/ Dębicy. Pisze o ty Pani Dębowczyk we wspominanej w artykule książce. Im i wszystkim którzy zginęli w czasie II Wojny poświęcona jest Tablica Pamiątkowa w kaplicy. Piszemy też o tym na naszej stronie.
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=356&highlight=zgin%C4%99li+w+czasie+II
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=201

2.Represje powojenne wiążą się z potyczką która miała miejsce 25 X 1944 na skraju lasu przy wjeździe do Zaraszowa (od strony Bychawy). Nie tylko mieszkańcy Zaraszowa brali w niej udział. Sierżant Bartoszek z Olszowca wraz kilkoma Akowcami planowali odbić z aresztu w Bychawie Dowódcę AK Józefa Kukułę. W miejscu zbiórki partyzantów pojawiło się jednak NKWD. Mało osób wie o tym wydarzeniu, bo w minionych czasach lepiej było o takich sytuacjach nie mówić. Mamy kilka informacji na ten temat na stronie zaraszow.pl.
Zginął sierżant Bartoszek, do niewoli dostał się Stefan R. Pozostali uciekli osłaniani ogniem zaporowym z karabinu maszynowego Diegtiariow ( wieś miała wtedy przynajmniej jeden, ale nie wiem który typ).
Jest taki przekaz, że ten karabin zakonserwowany i zabezpieczony jest gdzieś we wsi ukryty, ale gdzie? Nikt już dziś nie wie. (Ale poszukiwania trwają)
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=22...C5%84+1944

3. Oprócz pięknych i wymienionych w artykule drzew jest też w Zaraszowie Aleja Kasztanowa. Prowadziła kiedyś do pałacu. Potem była miejscem rekreacji, w tym wiejskich zabaw. Dziś kiepsko wygląda… Ale nasza P. Radna z P. Sołtys podejmują działania, aby teren Alei i przylegający do nich zagospodarować. (Dwór odbudujemy później)
http://portal.zaraszow.pl/2015/08/siatko...i-do-alei/

4. Pola między Zaraszowem a Kol Kosarzew kryją jakąś tajemnicę związaną z powstaniami. Mamy o tym informację na naszej wiejskiej stronie zaraszow.pl
Jeśli ktoś słyszał i wie coś na ten temat, niech napisze (wołanie na pustyni… ale i na pustyni czasem ktoś odpowie)
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1056
post z 29-10-2014 i następne

Pytanie:
ale do Pani Redaktor Moniki Głazik, o „Okaz igliczni trójcierniowej (Gleditsia triacanthos)”
W 2011roku Pani Redaktor zbierała informacje i dane do zgłaszania Pomników Przyrody w naszej okolicy. Administrator zaraszow.pl Jerzy Jelcow zgłosił wtedy ww okaz. Właściciel gruntu z którym rozmawiał, wyrażał wtedy zgodę. Czy zgłosił wtedy także Aleję Kasztanową? Nie wiem. Dlaczego nie doszedł do skutku ten projekt? Dlaczego choćby Aleja Kasztanowa nie została objęta ochroną?
Pan Witold Milanowski długoletni dyrektor Sz. P. w Zaraszowie opowiadał w prywatnej rozmowie, że już w latach 70-tych pisał do kompetentnych instytucji o uznanie Pomnikiem Przyrody Alei Kasztanowej i Drzewa Cierniowego (tak nazywamy Gleditsia triacanthos) i nie otrzymał odpowiedzi. Więc niechęć „odgórna” jest czymś, z czym borykamy się nie od dziś.
Czy tym razem (tzn w 2011r.) to właściciel gruntu zmienił zdanie i nie zgadza się (jak napisał Pan Kuna), czy inne względy zaważyły?
http://zaraszow.pl/showthread.php?tid=20...+cierniowe
szukaj post z 18 II 2011r."

Z pozdrowieniami!
Krzysztof Łaszcz]]> <![CDATA[Władysławów - historia powstania wioski]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1149 Sat, 05 Apr 2014 18:31:19 +0200 300sl]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=1149
Ponieważ jest tam staw zaraszowski? (może ktoś wie i napisze jaki jest status prawny tego stawu), to chyba nic nie stoi na przeszkodzie aby tutaj zamieścić kilka słów o początkach tej wioski, tym bardziej, że dzieci z Władysławowa chodzą do szkoły w Zaraszowie (a przynajmniej tak było kiedyś).

Władysławów powstał prawdopodobnie w okresie od 1850r. do 1853r., kiedy to ówczesny dziedzic Kosarzewa Dolnego, Chobrzyński, zabrał włościanom po ponad 6 mórg z uprawianej przez nich ziemi i część wcielił do ziem dworskich a z części stworzył majdan. Postępowanie dziedzica owi włościanie zaskarżyli do Komisarza do Spraw Włościańskich w maju 1864r.

Dzisiaj obowiązująca nazwa - Władysławów - nie była jedynym określeniem jakie stosowano na tą wieś. W początkowych latach istnienia funkcjonowały takie określenia jak: (Beski - to określenie jest niepewne i wymaga weryfikacji), Władziów, Kosarzew Majdan (to określenie stosowane było dla kilku różnych terenów, dopiero po pewnym czasie zaczęto je rozróżniać), Majdan Władysławek oraz Majdan Władysławów (potoczne określenie "majdan" przetrwało do czasów współczesnych). Nazwa Władziów występuje w zachowanych tabelach likwidacyjnej z 1864r. oraz w spisie rogacizny z 1876r., natomiast Majdan Władysławek we wspomnianej wyżej skardze do Komisarza z 1864r. Samodzielna nazwa - Władysławów - w aktach metrykalnych występuje już od początku lat 80 XIX w., natomiast w urzędowych przynajmniej od 1905r. (księga ludności stałej) i wieś należała wtedy do gminy Krzczonów - obecnie gm. Bychawa. Określenie Władysławów pochodzi prawdopodobnie od imienia kogoś z rodziny właściciela Kosarzewa Dolnego (Chobrzyńskiego albo Kozaryna), bo tak najczęściej postępowano. Na dzień dzisiejszy nie wszystkie akty metrykalne zostały spisane i ciężko mi to ostatecznie rozstrzygnąć.

Jak widać określenie "majdan" to praktycznie składowa stała pierwotnej nazwy wioski, dlatego poniżej podaję wyjaśnienie tego słowa wg. Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich:

"Majdan, wyraz turecki, oznaczający zamknięty, czworoboczny obszar, służący za rynek targowy, plac ćwiczeń wojennych, miejsce zgromadzeń. W obozach polskich nazywana M. wolny obszar środkowy, na których gromadziło się rycerstwo dla równego podziału łupów. Stąd przeszła ta nazwa na obozowiska robotników leśnych, którzy ustawiali swe budy w czworobok zamknięty. Obozowiska te stawały się często zawiązkami wsi, zakładanych na wciętych obszarach leśnych. Nazwa pierwotna M. przechodziła i na wieś. Majdany tem się różnią od Bud, że stanowiły zbiorowisko znacznej liczby robotników, co pociągało konieczność urządzenia w nich władzy administracyjnej i sądowej, podczas gdy budy były to pojedyńcze przeważnie osady leśne. M. zakładano w celu wyzyskiwania zawartych w lesie bogactw przez wytapianie smoły, wypalanie węgla i t.p. Zwykle przybierały one nazwę od dóbr, do których należą lasy. M. odgrywa tęż samą rolę w obszarach leśnych na prawym brzegu Wisły aż do Bugu i Narwi, co Huta na obszarach leśnych lew. brzegu."
http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_V/908

Z powyższego wyjaśnienia, z poniższej skargi włościan, a co najważniejsze z poniższego wycinka mapy z 1856r. przedstawiającego okolice Zaraszowa możemy wywnioskować, że wieś powstała w celu wykarczowania lasu. Na mapce zaznaczyłem prawdopodobne położenie Władysławowa oraz Urszulina który powstał w podobnych okolicznościach.

Skarga do Komisarza do Spraw Włościańskich
"Kossarzew Dolny - Majdan Władysławek
Stawili się Wojciech Dulba, Józef Wilkołaski, Bartłomiej Lagud, Franciszek Dąbski, Mateusz Graboś - Grzegorz Kafara, Mateusz Wieleba - stawiwszy się osobiście oświadczyli w imieniu wszystkich -
Lat jedenaście upływa jak z gruntów nadanych nam w Majdanie Władysławek po mórg sześć, każdemu oddzielnie płaciemy z każdego morga po Złp: 10 czynszu to jest: Każden Włościjanin opłaca rocznie po Złp: 60 - jak z jednej strony czynsz ten jest wygórowany tak z drugiej posiadając posiadając zbyt małą przestrzeń gruntów nie możemy z takowych utrzymać się - upraszamy przeto o oszacowanie, zmniejszenie czynszu dodanie nam gruntów jakie są przyległe w lesie już wyrąbanym i do użytku nieposługujące."
APL 35/155/0/-/330

Poniżej fragment mapy z 1856r.

[Obrazek: fragment-z-1856r..jpg]

Czerwone kropki to przybliżone położenie Władysławowa i Urszulina.
Teren Zaraszowa z tamtego okresu to też prawie sam las Smile

Link do całej mapy:
http://igrek.amzp.pl/details.php?id=1755032

Poniżej fragment mapy z 1915r. z napisem - Studnia - obok Władysławowa, ale ja o takiej wiosce nie słyszałem.

[Obrazek: fragment-z-1915r..jpg]

Link do całej mapy:
http://igrek.amzp.pl/1756272

Tak więc pierwszymi włościanami Władysławowa posiadającymi ziemię byli:
Wieleba Mateusz
Kafara Grzegorz
Graba vel Graboś Mateusz
Poś vel Pausz Jakub (nie występuje w skardze do Komisarza, ale jest ujęty w tabelach)
Dąbski Franciszek
Łagoda Bartłomiej
Wilkołaski Józef
Dulbas Wojciech

Poniżej linki do tabel:
likwidacyjna:
http://pomoce.lubgens.eu/articles.php?article_id=163

spis bydła:
http://pomoce.lubgens.eu/articles.php?article_id=161

Pozdrawiam.
300sl

P.S.
W cytowanych fragmentach skarg do Komisarza specjalnie pisałem "literka po literce" aby przy okazji pokazać jak zmieniał się język. Błędy ortograficzne również zachowałem.]]>
Ponieważ jest tam staw zaraszowski? (może ktoś wie i napisze jaki jest status prawny tego stawu), to chyba nic nie stoi na przeszkodzie aby tutaj zamieścić kilka słów o początkach tej wioski, tym bardziej, że dzieci z Władysławowa chodzą do szkoły w Zaraszowie (a przynajmniej tak było kiedyś).

Władysławów powstał prawdopodobnie w okresie od 1850r. do 1853r., kiedy to ówczesny dziedzic Kosarzewa Dolnego, Chobrzyński, zabrał włościanom po ponad 6 mórg z uprawianej przez nich ziemi i część wcielił do ziem dworskich a z części stworzył majdan. Postępowanie dziedzica owi włościanie zaskarżyli do Komisarza do Spraw Włościańskich w maju 1864r.

Dzisiaj obowiązująca nazwa - Władysławów - nie była jedynym określeniem jakie stosowano na tą wieś. W początkowych latach istnienia funkcjonowały takie określenia jak: (Beski - to określenie jest niepewne i wymaga weryfikacji), Władziów, Kosarzew Majdan (to określenie stosowane było dla kilku różnych terenów, dopiero po pewnym czasie zaczęto je rozróżniać), Majdan Władysławek oraz Majdan Władysławów (potoczne określenie "majdan" przetrwało do czasów współczesnych). Nazwa Władziów występuje w zachowanych tabelach likwidacyjnej z 1864r. oraz w spisie rogacizny z 1876r., natomiast Majdan Władysławek we wspomnianej wyżej skardze do Komisarza z 1864r. Samodzielna nazwa - Władysławów - w aktach metrykalnych występuje już od początku lat 80 XIX w., natomiast w urzędowych przynajmniej od 1905r. (księga ludności stałej) i wieś należała wtedy do gminy Krzczonów - obecnie gm. Bychawa. Określenie Władysławów pochodzi prawdopodobnie od imienia kogoś z rodziny właściciela Kosarzewa Dolnego (Chobrzyńskiego albo Kozaryna), bo tak najczęściej postępowano. Na dzień dzisiejszy nie wszystkie akty metrykalne zostały spisane i ciężko mi to ostatecznie rozstrzygnąć.

Jak widać określenie "majdan" to praktycznie składowa stała pierwotnej nazwy wioski, dlatego poniżej podaję wyjaśnienie tego słowa wg. Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich:

"Majdan, wyraz turecki, oznaczający zamknięty, czworoboczny obszar, służący za rynek targowy, plac ćwiczeń wojennych, miejsce zgromadzeń. W obozach polskich nazywana M. wolny obszar środkowy, na których gromadziło się rycerstwo dla równego podziału łupów. Stąd przeszła ta nazwa na obozowiska robotników leśnych, którzy ustawiali swe budy w czworobok zamknięty. Obozowiska te stawały się często zawiązkami wsi, zakładanych na wciętych obszarach leśnych. Nazwa pierwotna M. przechodziła i na wieś. Majdany tem się różnią od Bud, że stanowiły zbiorowisko znacznej liczby robotników, co pociągało konieczność urządzenia w nich władzy administracyjnej i sądowej, podczas gdy budy były to pojedyńcze przeważnie osady leśne. M. zakładano w celu wyzyskiwania zawartych w lesie bogactw przez wytapianie smoły, wypalanie węgla i t.p. Zwykle przybierały one nazwę od dóbr, do których należą lasy. M. odgrywa tęż samą rolę w obszarach leśnych na prawym brzegu Wisły aż do Bugu i Narwi, co Huta na obszarach leśnych lew. brzegu."
http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_V/908

Z powyższego wyjaśnienia, z poniższej skargi włościan, a co najważniejsze z poniższego wycinka mapy z 1856r. przedstawiającego okolice Zaraszowa możemy wywnioskować, że wieś powstała w celu wykarczowania lasu. Na mapce zaznaczyłem prawdopodobne położenie Władysławowa oraz Urszulina który powstał w podobnych okolicznościach.

Skarga do Komisarza do Spraw Włościańskich
"Kossarzew Dolny - Majdan Władysławek
Stawili się Wojciech Dulba, Józef Wilkołaski, Bartłomiej Lagud, Franciszek Dąbski, Mateusz Graboś - Grzegorz Kafara, Mateusz Wieleba - stawiwszy się osobiście oświadczyli w imieniu wszystkich -
Lat jedenaście upływa jak z gruntów nadanych nam w Majdanie Władysławek po mórg sześć, każdemu oddzielnie płaciemy z każdego morga po Złp: 10 czynszu to jest: Każden Włościjanin opłaca rocznie po Złp: 60 - jak z jednej strony czynsz ten jest wygórowany tak z drugiej posiadając posiadając zbyt małą przestrzeń gruntów nie możemy z takowych utrzymać się - upraszamy przeto o oszacowanie, zmniejszenie czynszu dodanie nam gruntów jakie są przyległe w lesie już wyrąbanym i do użytku nieposługujące."
APL 35/155/0/-/330

Poniżej fragment mapy z 1856r.

[Obrazek: fragment-z-1856r..jpg]

Czerwone kropki to przybliżone położenie Władysławowa i Urszulina.
Teren Zaraszowa z tamtego okresu to też prawie sam las Smile

Władysław Godula (syn Stanisława) i Stanisław w stolarni (brat Jana po prawej)
[Obrazek: st8.jpg]

Julian (syn Stanisława) i Jan Godula.
Oprócz tego był orkietrantem. Grał na helikonie (basie), uczył go grać pan Józef Śliwiński barytonista z Urszulina. [Obrazek: ork4.jpg]

Jan Godula i Józef Śliwiński.
W latach 1928-1930 został powołany do wojska, służył w 24 pułku ułanów w Kraśniku.
Najpierw był wcielony do 4 szwadronu 24 pułku a następnie został przeniesiony do plutonu trębaczy gdie również grał na basie.
[Obrazek: przemarsz.jpg]

Jan Godula.
W roku 1932 ożenił się z Franciszką z domu Kulik z Kosarzewie, i zamieszkał u niej.
[Obrazek: jan-franciszka.jpg]

Franciszka i Jan Godulowie.
W roku 1934 urodził się Stanisław, w roku 1937 Kazimiera. Następnie w roku 1938 nabyli gospodarstwo od państwa Nogasów w Zaraszowie. Rok później wybuchła wojna,
[Obrazek: st6.jpg]

Jan i Stanisław Godula.
w latach kwiecień 1942 do lipiec 1944 był strukturach BCH.
W roku 1944 urodziła się Zofia , a 1950 urodził się Józef i w tym samym roku umarł.
[Obrazek: jan.jpg]

Babcia Franciszka urodziła się w 1913 roku w Kosarzewie. Jej rodzice to Katarzyna Stanisława z domu Jakubowskich i Jan Kulig (ich ślub był w 1906 w Bychawie). Jan Kulig w roku 1913 przebywał w Ameryce wyjechał za chlebem, pracował w fabryce Forda (nie wiem ile tam lat przebywał). Rodzice prababci to: Ignacyi Franciszka z domu Zarębska. Jgnacy pochodził z Chruśliny (uczestnik powstania styczniowego, walczył w oddziale Kruka, brał udział w starciu pod Chruśliną, Żyrzynem i Fajsławicami.
Franciszka pochodziła z Gniezdowa koło Opola Lubelskiego.
Rodzice babci poznali się pracując na folwarku w Bożęcinku.
Dzieci Stanisławy i Jana, to Antoni Kulik urodzony 1909 w Bożęcinku, zmarł w 1998 roku (Dzieci miały nazwisko Kulik), Stanisław Kulik urodzony w 1911 w Bożęcinku, zmarł w 1918 roku, Franciszka (babcia) urodzona w 1913 w Kosarzewie zmarła w 2004.
Około 1915 roku rodzina Frani razem z nią wyjechała do Rosji.
[Obrazek: ros.jpg]

Z tyłu siostry Karolina, Stanisława (mama babci Franciszki) i Otylia. I dzieci Stanisławy: Antoni, babcia Franciszka i Stanisław.
[Obrazek: frania.jpg]

Franciszka w środku z koleżankami.
Nie mam dokładnych informacji gdzie przebywali, podobno w Charkowie, inne informację mówią że w miejscowości Żyzdra nad rzeką również Żyzdra około 300 km od Moskwy, nie wiem ile tam przebywała wiem że w 1918 byli już w Polsce.
[Obrazek: rodz.jpg]

]]>
Dziadek Jan Godula urodził się w 1907 w Kosarzewie a zmarł w 1993. Jego rodzice to Józef urodzony w 1874 w Biskupiu, zmarł w 1907 roku i Rozalia z Kozłów urodzona 1879 w Kosarzewie. Natomiast ojcem Józefa był Jan urodzony w 1841 w Biskupiu, zmarł w 1912, a ojcem Jana był Andrzej urodzony w 1810 w Biskupiu, zmarł w 1855. Ojcem Andrzeja był Mateusz urodzony w 178? w Biskupiu zmarł w 1850 roku. Jan Godula miał rodzeństwo : Jan 1896-1897+, Stanisław 1898- 1963, Paweł 1901-1986+, Agnieszka 1905-1910+.
Dziadek mój był stolarzem, pracował w Bychawie i u brata Stanisława w Lublinie.
[Obrazek: st2.jpg]

Władysław Godula (syn Stanisława) i Stanisław w stolarni (brat Jana po prawej)
[Obrazek: st8.jpg]

Julian (syn Stanisława) i Jan Godula.
Oprócz tego był orkietrantem. Grał na helikonie (basie), uczył go grać pan Józef Śliwiński barytonista z Urszulina. [Obrazek: ork4.jpg]

Jan Godula.
W roku 1932 ożenił się z Franciszką z domu Kulik z Kosarzewie, i zamieszkał u niej.
[Obrazek: jan-franciszka.jpg]

Jan i Stanisław Godula.
w latach kwiecień 1942 do lipiec 1944 był strukturach BCH.
W roku 1944 urodziła się Zofia , a 1950 urodził się Józef i w tym samym roku umarł.
[Obrazek: jan.jpg]

Z tyłu siostry Karolina, Stanisława (mama babci Franciszki) i Otylia. I dzieci Stanisławy: Antoni, babcia Franciszka i Stanisław.
[Obrazek: frania.jpg]

]]> <![CDATA[ZARASZÓW na nagrobkach]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=824 Mon, 14 Nov 2011 17:29:47 +0100 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=824
[Obrazek: p1011736v78j6.jpg]

P. Maria Dębowczyk wymienia kilka nagrobków z nazwą naszej wsi. Są one na cmentarzu w Bychawie.

Trzy związane są z rodziną Koźmianów:

[Obrazek: p10115476w893.jpg]

Jan Wincenty z Rzeczycy Koźmian "(...) otrzymał na prawach dziedziczenia po rodzicach Zaraszów z folwarkiem Marysin, łącznie 40 włók, czyli łanów, jednak nie troszczył się o utrzymanie gospodarstwa, oddając się rozrywkom, przez co popadł w długi i zmuszony był wyprzedać stopniowo ziemię i las." str 39

oraz dwa inne nagrobki:

[Obrazek: p1011549pt8bb.jpg]

A jeden to nagrobek Andrzeja Barana z Zaraszowa zm w 1921r.

[Obrazek: p1011560oo8ib.jpg]

P. Maria Dębowczyk wymienia kilka nagrobków z nazwą naszej wsi. Są one na cmentarzu w Bychawie.

Trzy związane są z rodziną Koźmianów:

[Obrazek: p10115476w893.jpg]

A jeden to nagrobek Andrzeja Barana z Zaraszowa zm w 1921r.

[Obrazek: p1011560oo8ib.jpg]

O żonie, która ufundowała ten nagrobek jest jeszcze jena wzmianka w w/w opracowaniu na str 19 w historii Parafii Bychawa czytamy: "w 1915 r. wywieziono dzwony kościelne. Kościół był ich pozbawiony do roku 1921, w tym roku Marianna Baranowa z Zaraszowa ufundowała nowy dzwon, który poświęcono i nazwano na cześć jej zmarłego męża "Andrzej". Ponieważ jednak jego dźwięk nie był czysty i miły dla ucha, dzwon zdjęto."

Warto sprawdzić, czy w/w Andrzej nie był związany z historią "ZDARZYŁO SIĘ W ZARASZOWIE"

MOŻE KTOŚ WIE O INNYCH NAGROBKACH, MOŻE NA INNYCH CMENTARZACH, NA KTÓRYCH JEST WYMIENIONY ZARASZÓW....... ]]> <![CDATA[Historia Koloni Zaraszów]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=406 Sun, 11 Sep 2011 22:16:59 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=406 Wspomnienia spisywane przez uczniów w 1978r. na polecenie ówczesnego Dyr. Witolda Milanowskiego.
Dziękuję P. Dyr Bożenie Koziej za przepisanie i udostępnienie.

KOLONIA ZARASZÓW (OPRAC. Jan Duda uczeń kl.8)

Wieś Kol. Zaraszów powstała w 1911r.Osiedlili się tu miedzy innymi państwo: Rybaczkowie, Pawlikowscy,Głogowscy , Boguszowie, Jezierniccy , Kulikowie, Asyngrowie, Asyngrowie , Spustowie, Suszkowie , rodzina Iwanów, Białków , Nowaków, Leszczyńskich . Grelaków , Czajków.
Osadnicy zjeżdżali się tu z całej okolicy np. państwo Rybaczkowie przybyli z powiatu puławskiego.
Osadnicy początkowo mieszkali w budynkach podworskich-czworakach. Ziemię wykupywał każdy od dziedzica Dąbrowskiego, który mieszkał w Zaraszowie.
Każda rodzina w miarę możliwości budowała swoje domy i pomieszczenia gospodarcze.
W 1914 r w ogromnym pożarze spłonęła prawie cała wieś . Pozostało jedynie mieszkanie pana Andrzeja Rybaczka(obecnie-1978r /1. - pana Prusia).
W 1918 r postawiono we wsi Krzyż
Większość pierwszych osadników już nie żyje.

/1. Dopis Bożeny Koziej – w 2001 r /data przepisywania notatek sporzadząnych przez uczniów/mieszkania tego już nie ma . na tej posesji stoi dom murowany przez Izabellę i Św. Pamięci Stefana Prusia. Obecnie posesja należy Do Teresy i Krystyny Pruś (nauczycielki Języka polskiego w S. P. w Zaraszowie)

Remiza Strażaka- OSP w Kol. Zaraszów

Remizo –świetlicę zbudowali członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej w Kol. Zaraszów
We wrześniu 1968 roku wieś Kol. Zaraszów otrzymała nagrodę za zajęcie
III miejsca w wojewódzkim konkursie „ZMIENIAMY OBLICZE WSI LUBELSZCZYZNY”.
29 września 1968 r podjęto decyzję o budowie remizo –świetlicy. Na ten cel przeznaczono pieniądze z konkursu .
!5 października kupiono działkę pod budowę. Na poczatek 1971 r zostaje zatwierdzony plan budowy .
Zaraz potem rozpoczęto budowę, która ukończono w1971 r . Wiekszość prac wykonano w czynie społecznym . Najwięcej dniówek przepracowali :
Data Ryszard -100 dniówek
Pelak Lucjan - 80 /1.
Maj Franciszek - 78
Data Tadeusz - 72
Reszka Mieczyslaw
Dulęba Jan /1.
Łagoda Mieczysław
Rachwał Stanisław /1.
Trzciński Izydor
Karaś Stanisław /1.
Walczak Mirosław
I wielu innych;...............................................................................................
Harcerze ze Szkoły Podstawowej w Zaraszowie pod kierunkiem pani Zofii Gutek i pani Heleny Sujka pracowali przy budowie około 30 godzin.
W budynku remizo świetlicy przewidziano pomieszczenie na sklep wiejski, dużą salę w której odbywają się zabawy /2. czy też wesela.
Całkowity koszt budynku wyniósł 860 000zł, w tym czyny społeczne
150 000 złotych.

Informacje zebrała Teresa Data /3. –Uczennica klasy 8

KOLONIA ZARASZÓW (OPRAC. Jan Duda uczeń kl.8)

Remiza Strażaka- OSP w Kol. Zaraszów

Informacje zebrała Teresa Data /3. –Uczennica klasy 8

/1. W 2001 r * śp
/2. w latach 1976- 1986 organizowano wiele zabaw , które cieszyły się dobrą sławą min. tym , że dziewczęta nie kupowały na zabawę biletów- wchodziły gratis (zabawy organizowane były przez OSP w Kol. Zaraszów.) Obecnie –2001r- czasami urządzane są wesela.
/3. Obecnie Teresa Fijołek mieszkająca w Kol. Zaraszów 49 , nauczycielka S. P. (biologii, przyrody) S. P. w Zaraszowie ]]> <![CDATA[Kronika wsi Zaraszów z 1969r.]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=400 Sat, 03 Sep 2011 22:49:49 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=400 Niezatytułowana i nie podpisana kronika z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie. Dziękuję P. Dyr Bożenie Koziej za udostępnienie.

O tej Kronice pisze P. Dyr Witold Milanowski w Kronice Szkoły z lat 1968 - 1970 (czytaj tutaj): "Z racji przypadającego w tym roku XXV - lecia Polski Ludowej (czyli w 1969r. - dop red.) uczniowie klas starszych zebrali dokładne informacje o przeszłości naszego środowiska i opracowali kronikę wsi."

Wśród zdjęć archiwalnych dwie "perełki": nieistniejąca już kuźnia P. Leona Śliza zwanego "Leonkiem", która stała w rogu posesji P. Mataczów od strony P. Kurdzielów, oraz stara remiza strażacka, która znajdowała się po wewnętrznej stronie zakrętu, przy wjeździe do Zaraszowa od Bychawy.

[Obrazek: swscan0-crop9eyb.jpg]

]]> Niezatytułowana i nie podpisana kronika z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie. Dziękuję P. Dyr Bożenie Koziej za udostępnienie.

O tej Kronice pisze P. Dyr Witold Milanowski w Kronice Szkoły z lat 1968 - 1970 (czytaj tutaj): "Z racji przypadającego w tym roku XXV - lecia Polski Ludowej (czyli w 1969r. - dop red.) uczniowie klas starszych zebrali dokładne informacje o przeszłości naszego środowiska i opracowali kronikę wsi."

Wśród zdjęć archiwalnych dwie "perełki": nieistniejąca już kuźnia P. Leona Śliza zwanego "Leonkiem", która stała w rogu posesji P. Mataczów od strony P. Kurdzielów, oraz stara remiza strażacka, która znajdowała się po wewnętrznej stronie zakrętu, przy wjeździe do Zaraszowa od Bychawy.

[Obrazek: swscan0-crop9eyb.jpg]

]]> <![CDATA[Raport o stanie wsi Zaraszów z 1964r.]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=398 Sat, 03 Sep 2011 21:20:32 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=398 Niezatytułowana i nie podpisana notatka z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie.
Dziękuje P. Dyr Bożenie Koziej za udostępnienie.

Na rok 1964 wskazuje dopisek (ołówkiem) na ostatniej stronie i poruszane w notatce problemy.

Autorem jest najprawdopodobniej ówczesny Dyr Szkoły, P. Witold Milanowski.

[Obrazek: 1-cropjdzj.jpg]

]]> Niezatytułowana i nie podpisana notatka z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie.
Dziękuje P. Dyr Bożenie Koziej za udostępnienie.

Na rok 1964 wskazuje dopisek (ołówkiem) na ostatniej stronie i poruszane w notatce problemy.

Autorem jest najprawdopodobniej ówczesny Dyr Szkoły, P. Witold Milanowski.

[Obrazek: 1-cropjdzj.jpg]

]]> <![CDATA[Żniwa sprzed lat]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=392 Tue, 30 Aug 2011 19:54:08 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=392 Żniwa w Zaraszowie 1967r.
Na zdjęciach P. Paweł Daniło i żniwa na jego polach. Przy snopowiązałce P. Tadeusz Polski.

Snopowiązałka - hit lata 1967r. na Zaraszowskich polach
[Obrazek: 3cje8l.jpg]

Wpatrywano się w to cudo z wielkim zainteresowaniem
[Obrazek: 4pgiuk.jpg]

Przychodziły nawet wycieczki
[Obrazek: 7g8es6.jpg]

Snopki zestawiano w "dziesiątki"
[Obrazek: 58sfqn.jpg]

a dziesiątki w rzędy
[Obrazek: 6f6i0i.jpg]

potem trafiały do stodoły
[Obrazek: 26kduf.jpg]

Żniwa w latach 60-tych.
Na zdjęciach P. Stanisław i Maria Godulowie oraz P. Kurdziel. Zdjęcia udostępnił Marek Godula.

[Obrazek: swscan000002r8ve.jpg]

]]> Żniwa w Zaraszowie 1967r.
Na zdjęciach P. Paweł Daniło i żniwa na jego polach. Przy snopowiązałce P. Tadeusz Polski.

Snopowiązałka - hit lata 1967r. na Zaraszowskich polach
[Obrazek: 3cje8l.jpg]

Wpatrywano się w to cudo z wielkim zainteresowaniem
[Obrazek: 4pgiuk.jpg]

Przychodziły nawet wycieczki
[Obrazek: 7g8es6.jpg]

Snopki zestawiano w "dziesiątki"
[Obrazek: 58sfqn.jpg]

a dziesiątki w rzędy
[Obrazek: 6f6i0i.jpg]

potem trafiały do stodoły
[Obrazek: 26kduf.jpg]

Żniwa w latach 60-tych.
Na zdjęciach P. Stanisław i Maria Godulowie oraz P. Kurdziel. Zdjęcia udostępnił Marek Godula.

[Obrazek: swscan000002r8ve.jpg]

]]> <![CDATA[Drzewo genealogiczne]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=391 Mon, 29 Aug 2011 18:56:34 +0200 Jurek]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=391
[Obrazek: dada2akzj.jpg]

Wykonał i udostępnił Tomasz Dębski. Nawiasem mówiąc włożył mnóstwo czasu i pracy. W imieniu forum dziękujemy za udostępnienie.
W galerii są w większej rozdzielczości link do galerii.]]> <![CDATA[Klub Książki i Prasy „Ruch” w Zaraszowie]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=384 Thu, 25 Aug 2011 01:06:55 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=384 Z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie.
Wspomnienia spisywane przez uczniów w 1978r. na polecenie ówczesnego Dyr. Witolda Milanowskiego.
Dziękuję P. Dyr Bożenie Koziej za przepisanie i udostępnienie.

Klub Książki i Prasy „Ruch”w Zaraszowie

W 1965 r z inicjatywy podstawowej Organizacji partyjnej i Związku Młodzieży Wiejskiej założono w Zaraszowie Klub Książki i Prasy „Ruch”.
Przewodniczącym Klubu został Tadeusz Polski a gospodynią Klubu – pani Zofia Krawczyk.
W 1967 roku , kiedy to zelektryfikowano wieś , klub ożywił swoja działalność.
W kwietniu , tegoż roku został zakupiony telewizor marki ‘Ametyst”
W dniu 11.01.1968 r dokonano zmian w Społecznej Radzie Klubu.
Nowym przewodniczącym został Bolesław Wójcik. Z jego inicjatywy założono dwa kółka zainteresowań : KÓŁKO TEATRALNE i KÓŁKO FOTOGRAFICZNE. Działalność Koła Teatralnego znacznie się ożywiła , gdy z wojska wrócił p Antoni Sujka.
Powiatowa rada Klubów wytypowała Klub w Zaraszowie jako jeden z trzech najlepszych w powiecie.
W 1969 r gospodarzem Klubu została pani Kazimiera Zyguła. W tym właśnie czasie w swojej pracy kulturalnej klub osiągał znaczne sukcesy. Przyjeżdżali tutaj od czasu do czasu : dziennikarze , pisarze i inne osoby , które swoimi opowiadaniami zachwycały i zdumiewały mieszkańców wsi.
Kolejnym gospodarzem klubu , wybranym w 1974 r była p. Kazimiera Łyś , która potrafiła pokierować tak działalnością , że przyciągał on dzieci, młodzież i starszych. No i oczywiście także osiągał sukcesy./1.
Kolejnym i zarazem ostatnim gospodarzem został p. J. Trzciński. Klub po pewnym czasie zawiesił swoją działalność(stan wojenny, trudności z zaopatrzeniem w art. żywnościowe)
W 1996r budynek ,w którym niegdyś mieścił się Klub spłonął.

Notatkę sporządziła Cecylia Dulniak/2.

/1. tekst dopisany przez przepisującą
/2. Nowak , żona Andrzeja z Kol Zaraszów , mieszkająca w Lublinie

[Obrazek: 9-crop77ih.jpg]

Do 1969r. Klub mieścił się w domu P. Krawczyków (obecnie dom P. Trzcińskich).

[Obrazek: 3-crop27pj.jpg]

Od 1969r. Klub mieścił się w budynku starej szkoły.

]]> Z archiwum Szkoły Podstawowej w Zaraszowie.
Wspomnienia spisywane przez uczniów w 1978r. na polecenie ówczesnego Dyr. Witolda Milanowskiego.
Dziękuję P. Dyr Bożenie Koziej za przepisanie i udostępnienie.

Klub Książki i Prasy „Ruch”w Zaraszowie

Notatkę sporządziła Cecylia Dulniak/2.

/1. tekst dopisany przez przepisującą
/2. Nowak , żona Andrzeja z Kol Zaraszów , mieszkająca w Lublinie

[Obrazek: 9-crop77ih.jpg]

Do 1969r. Klub mieścił się w domu P. Krawczyków (obecnie dom P. Trzcińskich).

[Obrazek: 3-crop27pj.jpg]

Od 1969r. Klub mieścił się w budynku starej szkoły.

]]> <![CDATA[ZDARZYŁO SIĘ W ZARASZOWIE]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=380 Sun, 21 Aug 2011 03:18:20 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=380 "Miłość powinna być zasadniczo aktem woli, decyzją całkowitego oddania mojego życia życiu drugiego człowieka... Kochanie Kogoś to nie tylko sprawa silnego uczucia - to również decyzja, osąd, obietnica... Uczucie przychodzi i może odejść. Skąd mogę wiedzieć, czy pozostanie ono na zawsze, skoro w mój akt nie jest włączony ani osąd ani decyzja?" E. From "O sztuce miłości" PIW, s. 69-70

Podpisuje się pod tym, więc nie ma tytułu w stylu "Romeo i Julia", albo coś podobnego. (Krzysztof)

Było to w Zaraszowie w latach 20-tych ubiegłego wieku. Imion nie znam, ale... Ona wykształcona jak na tamte czasy... Z bogatej rodziny B., a On... młody, przystojny, ale z biednej rodziny R.. Zakochali się, ale rodziny (głównie B.) nie chciały słyszeć o małżeństwie...
Pewnego dnia rodzice pojechali na targ...
On ubrał się w garnitur - jak do ślubu. Ona w suknię - jak do ślubu. On miał broń. Strzelił do niej. Potem zastrzelił siebie. Okazało się, że ona żyje, że ją poważnie zranił. Zawieźli ją do szpitala... Zrywała bandaże, mówiła, że nie chce żyć... Zmarła.

Nie wiem czy pochowali ich razem. (Ale pewnie na cmentarzu w Bychawie, bo gdzie indziej?)

Ale wiem, że potem na odpustach i jarmarkach sprzedawano pieśni o nich..

I że ojciec B. jeździł i wykupywał całe nakłady (wtedy ręcznie przepisywane).

To chyba było nie tylko uczucie... A rodzice tego nie uszanowali... Może nie dostrzegli... Może nie chcieli dostrzec, patrząc na swój majątek......

a... dom w którym się to stało, choć rodzina się zmieniła, stoi do dziś....

WIECZNY ODPOCZYNEK RACZ IM DAĆ PANIE...]]> "Miłość powinna być zasadniczo aktem woli, decyzją całkowitego oddania mojego życia życiu drugiego człowieka... Kochanie Kogoś to nie tylko sprawa silnego uczucia - to również decyzja, osąd, obietnica... Uczucie przychodzi i może odejść. Skąd mogę wiedzieć, czy pozostanie ono na zawsze, skoro w mój akt nie jest włączony ani osąd ani decyzja?" E. From "O sztuce miłości" PIW, s. 69-70

Podpisuje się pod tym, więc nie ma tytułu w stylu "Romeo i Julia", albo coś podobnego. (Krzysztof)

Było to w Zaraszowie w latach 20-tych ubiegłego wieku. Imion nie znam, ale... Ona wykształcona jak na tamte czasy... Z bogatej rodziny B., a On... młody, przystojny, ale z biednej rodziny R.. Zakochali się, ale rodziny (głównie B.) nie chciały słyszeć o małżeństwie...
Pewnego dnia rodzice pojechali na targ...
On ubrał się w garnitur - jak do ślubu. Ona w suknię - jak do ślubu. On miał broń. Strzelił do niej. Potem zastrzelił siebie. Okazało się, że ona żyje, że ją poważnie zranił. Zawieźli ją do szpitala... Zrywała bandaże, mówiła, że nie chce żyć... Zmarła.

Nie wiem czy pochowali ich razem. (Ale pewnie na cmentarzu w Bychawie, bo gdzie indziej?)

Ale wiem, że potem na odpustach i jarmarkach sprzedawano pieśni o nich..

I że ojciec B. jeździł i wykupywał całe nakłady (wtedy ręcznie przepisywane).

To chyba było nie tylko uczucie... A rodzice tego nie uszanowali... Może nie dostrzegli... Może nie chcieli dostrzec, patrząc na swój majątek......

a... dom w którym się to stało, choć rodzina się zmieniła, stoi do dziś....

WIECZNY ODPOCZYNEK RACZ IM DAĆ PANIE...]]> <![CDATA[PIEŚNI DOŻYNKOWE]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=379 Thu, 18 Aug 2011 00:04:28 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=379 PIEŚNI DOŻYNKOWE p. STANISŁAWY MISZTAL z Koloni Zaraszów

Melodii trzeba poszukać w znanych pieśniach, ale najważniejszy jest tekst, bo mówi o naszych radościach i problemach z różnych lat.

[Obrazek: dg8b7.jpg]

]]> PIEŚNI DOŻYNKOWE p. STANISŁAWY MISZTAL z Koloni Zaraszów

Melodii trzeba poszukać w znanych pieśniach, ale najważniejszy jest tekst, bo mówi o naszych radościach i problemach z różnych lat.

[Obrazek: dg8b7.jpg]

]]> <![CDATA[Zginęli w czasie II Wojny Światowej]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=356 Sat, 02 Jul 2011 12:14:53 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=356

Flis Stanisław i Krawczyk Bolesław - zginęli śmiercią żołnierza frontowego w 1944r. (za: Maria Dębowczyk "Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939-1944)" Bychawa 1997, str 53).

Łyś Stanisław - zginął z rąk NKWD w październiku 1944r. (Jesień 1944r w Zaraszowie).

Śliz Edward - żołnierz poborowy, zginął w 1939r pod Kockiem.

Śliz Andrzej (lat 10) i Śliz Janina - Zginęli w 1944r. Niemcy wrzucili granat do piwnicy w której się ukrywali.

Gąder Kazimierz - posądzony niesłusznie o kradzież został rozstrzelany przez Niemców.

Łagoda Józef, Sionkowski Władysław i Szyszkowski Franciszek - żołnierze Wojska Polskiego.

Raciborski Mieczysław (lat 12) - zginął pod gąsienicami czołgu w 1944r.

Zamordowani w Pustkowie k/Dębicy w oddzielnym wątku.

Niewiele tych informacji, może ktoś wie więcej i napisze.....]]>

Flis Stanisław i Krawczyk Bolesław - zginęli śmiercią żołnierza frontowego w 1944r. (za: Maria Dębowczyk "Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939-1944)" Bychawa 1997, str 53).

Łyś Stanisław - zginął z rąk NKWD w październiku 1944r. (Jesień 1944r w Zaraszowie).

Śliz Edward - żołnierz poborowy, zginął w 1939r pod Kockiem.

Śliz Andrzej (lat 10) i Śliz Janina - Zginęli w 1944r. Niemcy wrzucili granat do piwnicy w której się ukrywali.

Gąder Kazimierz - posądzony niesłusznie o kradzież został rozstrzelany przez Niemców.

Łagoda Józef, Sionkowski Władysław i Szyszkowski Franciszek - żołnierze Wojska Polskiego.

Raciborski Mieczysław (lat 12) - zginął pod gąsienicami czołgu w 1944r.

Zamordowani w Pustkowie k/Dębicy w oddzielnym wątku.

Niewiele tych informacji, może ktoś wie więcej i napisze.....]]> <![CDATA[Zdjęcia sprzed lat]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=334 Tue, 07 Jun 2011 22:40:06 +0200 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=334

36 lat minęło....
Pielgrzymka - oficjalnie wycieczka - organizowana przez Panią Flis, ówczesną szefową Koła Gospodyń Wiejskich, oraz Ks. Janusza Kiełbasę, wówczas wikariusza w Bychawie. Przynajmniej połowa uczestników, to mieszkańcy Zaraszowa.

Z Zaraszowa, od lewej stoją: P. Flis, Krzysiak, Ziarkowska, Godula, Lipiec, Kowalik, Latos, Łaszcz i Flis
Z Zaraszowa, od lewej siedzą: Kurdziel, Łyś, Ks. Janusz Kiełbasa, Korba i Wieleba
Na dole, z Zaraszowa: Łaszcz i Ks. Roman Wach.

[Obrazek: file23nwu.jpg]

Nad Morskim Okiem w Tatrach

[Obrazek: file197nur.jpg]

Gdzieś w górach (Gubałówka?)

[Obrazek: file1fn8o.jpg]

Kalwaria Zebrzydowska

[Obrazek: file2jdly.jpg]

Gdzieś koło Ojcowa

Była jeszcze Jasna Góra, ale więcej zdjęć już nie mam. Może ktoś....]]>

Nad Morskim Okiem w Tatrach

[Obrazek: file197nur.jpg]

Gdzieś w górach (Gubałówka?)

[Obrazek: file1fn8o.jpg]

Kalwaria Zebrzydowska

[Obrazek: file2jdly.jpg]

Gdzieś koło Ojcowa

Była jeszcze Jasna Góra, ale więcej zdjęć już nie mam. Może ktoś....]]> <![CDATA[Jesień 1944 r. w Zaraszowie]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=226 Mon, 21 Mar 2011 14:40:54 +0100 Krzysztof]]> https://zaraszow.pl/showthread.php?tid=226 http://www.prawica.net/node/19786#comment-367846 post: Jakie "istotne różnice"? śr, 2009-11-25 15:34 | Verus Mariusz Lesław Krogulski, Okupacja w imię sojuszu. Armia sowiecka w Polsce 1944-1956 Terror wobec ludności Polskiej. a) Represje NKWD

"(...) Po utworzeniu PKWN punkt ciężkości w walce Sowietów ze zbrojnym podziemiem przeniósł się do Lublina. W październiku 1944 r. skoncentrowano tu Zbiorczą Dywizję Wojsk Wewnętrznych NKWD generała Sieriebriakowa, liczącą 8.850 ludzi (już 25 X stoczyła ona pierwsze walki z AK w rejonie Zaraszowa i Bystrzycy).(...)"

Maria Dębowczyk, Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939 – 1944), Bychawskie Towarzystwo regionalne, Bychawa 1997, str 73 – 74.

"Mój ojciec Michał Korona syn Andrzeja urodził się we wsi Polichno pow. Janów Lubelski. W r. 1920 odbył służbę wojskową w 45 pp w Równem, a potem został przeszkolony jako szeregowy rezerwy wiosną 1939 r. w II Pułku Saperów w Krasnymstawie. W roku 1925 ożenił sir: z Marianną Holweg z Zaraszowa, gdzie razem zamieszkiwali. Ojciec pracował w Lubelskim Rejonie Dróg Publicznych jako drogomistrz, bo wcześniej do tego został przyuczony, a oprócz tego rodzina otrzymywała się z 2. morgowego gospodarstwa. Pracę przerwała mu wojna. Ojciec związał się z AK. We wsi cieszył się dużym uznaniem i był uczynny - pisał ludziom podania o umorzenie kontyngentów, odroczenie zesłania na roboty do Rzeszy i inne. Nie brał za te usługi żadnego wynagrodzenia. W naszym domu często odbywały się zebrania placówki AK i była przechowywana broń, dowódcą oddziału był Tadeusz Sowa z Bychawy. Za to nasz dom najechało NKWD, ojciec został skatowany kolbami karabinów, bo nie chciał wydać kolegów i wskazać miejsca ukrycia broni. Dzieci płakały trzymając się kurczowo ojca, którego oprawcy siłą wywlekli z domu i wraz z innymi 8. mieszkańcami wsi wywieźli do więzienia na Zamku Lubelskim. Potem stało się jasne, że był to wynik donosu mieszkańca Zaraszowa Stefana R. Nastały ciężkie chwile w życiu rodziny. Matka z trudem otrzymywała gromadkę dzieci, z których najmłodsze miało 3 lata, a najstarsze 16. W domu stacjonowali Sowieci. Matka z trojgiem dzieci spała w kuchni, a pozostała trójka dzieci w pokoju, gdzie spał także sowiecki oficer i dwóch żołnierzy. Tu przychodzili wyżsi oficerowie i odbywali swoje spotkania.
W lutym 1945 r. skazanych mężczyzn z Zaraszowa wywieziono do więzienia we Wronkach (aresztowano ich jesienią 1944 r.). Skazanych trzymano o chłodzie i głodzie, wszystkim jako partyzantom AK zarzucano albo posiadanie broni albo działanie na szkodę ludowego państwa w celu obalenia demokratycznego ustroju. Matka starała się ratować życie mężowi i ojcu swoich dzieci. Nie bacząc na mróz, śnieg czy deszcz jeździła pociągiem do Wronek z paczkami żywnościowymi i lekami. Otrzymanym prowiantem więźniowie dzielili się z innymi. Ta pomoc i wiara w sprawiedliwość pomogła im przetrwać do amnestii. Spośród 9 więzionych nie wrócił do domu Tadeusz Bochniak, pozostali wrócili na mocy amnestii.
Ojciec po powrocie z więzienia chorował i leczył się, jednak podjął pracę przy budowie dróg. Rodzina przeniosła się do Lublina, gdzie ojciec zmarł w wieku 67lat i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Unickiej. Był bardzo dobrym i kochającym ojcem oraz człowiekiem, który kochał Ojczyznę.
(wspomnienie Stanisławy Flis, córki Michała Korony)"

Maria Dębowczyk, Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939 – 1944), Bychawskie Towarzystwo regionalne, Bychawa 1997, str 81 – 91.

"SUPLEMENT - LISTA POSZKODOWANYCH
Baran Czesław s. Michała - z Zaraszowa. ps. "Bakutil", jako żołnierz brał udział w wojnie obronnej 1939 r., w czasie której dostał się do niewoli niemieckiej, powrócił w marcu 1942 r. Jesienią 1944 r. aresztowany wraz z kilkunastoma mieszkańcami wsi za działalność AKowską, więziony i skazany przez NKWD na 10 lat więzienia we Wronkach, wrócił po amnestii, zmarł w 1992 r.
Baran Jan s. Michała - ur. w 1906 r., z Zaraszowa. aresztowany jesienią 1944 r. i na mocy wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, zwolniony po amnestii
(...)
Bochniak Stefan s. Jana - aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD, więziony wraz z innymi mieszkańcami Zaraszowa na Zamku Lubelskim, następnie skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, wrócił po amnestii .
(...)

Frączek Władysław S. Pawła - z Zaraszowa. aresztowany w październiku 1944 r. przez NKWD, przetrzymywany na Zamku Lubelskim, potem skazany na 7 lat więzienia we Wronkach (?). skąd wyszedł dzięki amnestii.
(…)
Jezierski Mieczysław - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD. był więziony, a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Jogło): powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Korona Antoni s. Pawła - ur. w 1907 r., z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD w 1944 r i skazany na 8 lat więzienia we Wronkach, uwolniony po amnestii.
Korona Michał s. Andrzeja - ur. w 1901 r., mieszkaniec Zaraszowa. w czasie wojny związany z AK, za co został aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD i skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, karę odbywał do czasu amnestii. Zmarł w 1968 r w Lublinie.
(…)
Kowalski Henryk - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony w Lublinie,a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzickim (Borowicze), powrócił w lutym 1946 r.
Koziród Stanisław - z Bychawy, z zawodu rymarz i tapicer, aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD, był więziony w Lublinie, następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim - łagier Jogło. skąd powrócił w lutym 1946 r.
(…)
Kwiatkowski Stefan – mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Jogło); powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Marzec Leon s. Jana - ur. w 1912 r., aresztowany wraz z grupą mieszkańców Zaraszowa w październiku 1944 r. za działalność partyzancką w AK, skazany na karę śmierci zamienią na więzienie we Wronkach, wrócił po amnestii.
Mazur Ignacy - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony, a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Borowicze); powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Spust Edward - z Kolonii Gałęzów, gdzie mieszka obecnie; aresztowany w październiku 1944 r. przez NKWD, wieziony w Lublinie, a potem przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), skąd powrócił w 1946 r.
(...)
Styżej Henryk - z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r., więziony na Zamku Lubelskim, następnie przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), powrócił w 1946 r.
Sujka Julian - z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r., więziony na Zamku Lubelskim, następnie przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), powrócił w 1946 r.
Śliz Leonard s. Jana - ur. w 1914 r., w latach 1935-1939 służył w 24 Pułku Ułanów w Kraśniku. Aresztowany wraz z grupą mężczyzn z Zaraszowa jesienią 1944 r. przez NKWD został skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, skąd wrócił po amnestii jako inwalida.
(...)"
W wyżej wymienionej publikacji brak:
Aleksander Łyś z Zaraszowa aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r.
Tu u nas posłuchasz jego wspomnienia z radzieckiego łagru (video 2 i 3).]]> http://www.prawica.net/node/19786#comment-367846 post: Jakie "istotne różnice"? śr, 2009-11-25 15:34 | Verus Mariusz Lesław Krogulski, Okupacja w imię sojuszu. Armia sowiecka w Polsce 1944-1956 Terror wobec ludności Polskiej. a) Represje NKWD

"(...) Po utworzeniu PKWN punkt ciężkości w walce Sowietów ze zbrojnym podziemiem przeniósł się do Lublina. W październiku 1944 r. skoncentrowano tu Zbiorczą Dywizję Wojsk Wewnętrznych NKWD generała Sieriebriakowa, liczącą 8.850 ludzi (już 25 X stoczyła ona pierwsze walki z AK w rejonie Zaraszowa i Bystrzycy).(...)"

Maria Dębowczyk, Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939 – 1944), Bychawskie Towarzystwo regionalne, Bychawa 1997, str 73 – 74.

"Mój ojciec Michał Korona syn Andrzeja urodził się we wsi Polichno pow. Janów Lubelski. W r. 1920 odbył służbę wojskową w 45 pp w Równem, a potem został przeszkolony jako szeregowy rezerwy wiosną 1939 r. w II Pułku Saperów w Krasnymstawie. W roku 1925 ożenił sir: z Marianną Holweg z Zaraszowa, gdzie razem zamieszkiwali. Ojciec pracował w Lubelskim Rejonie Dróg Publicznych jako drogomistrz, bo wcześniej do tego został przyuczony, a oprócz tego rodzina otrzymywała się z 2. morgowego gospodarstwa. Pracę przerwała mu wojna. Ojciec związał się z AK. We wsi cieszył się dużym uznaniem i był uczynny - pisał ludziom podania o umorzenie kontyngentów, odroczenie zesłania na roboty do Rzeszy i inne. Nie brał za te usługi żadnego wynagrodzenia. W naszym domu często odbywały się zebrania placówki AK i była przechowywana broń, dowódcą oddziału był Tadeusz Sowa z Bychawy. Za to nasz dom najechało NKWD, ojciec został skatowany kolbami karabinów, bo nie chciał wydać kolegów i wskazać miejsca ukrycia broni. Dzieci płakały trzymając się kurczowo ojca, którego oprawcy siłą wywlekli z domu i wraz z innymi 8. mieszkańcami wsi wywieźli do więzienia na Zamku Lubelskim. Potem stało się jasne, że był to wynik donosu mieszkańca Zaraszowa Stefana R. Nastały ciężkie chwile w życiu rodziny. Matka z trudem otrzymywała gromadkę dzieci, z których najmłodsze miało 3 lata, a najstarsze 16. W domu stacjonowali Sowieci. Matka z trojgiem dzieci spała w kuchni, a pozostała trójka dzieci w pokoju, gdzie spał także sowiecki oficer i dwóch żołnierzy. Tu przychodzili wyżsi oficerowie i odbywali swoje spotkania.
W lutym 1945 r. skazanych mężczyzn z Zaraszowa wywieziono do więzienia we Wronkach (aresztowano ich jesienią 1944 r.). Skazanych trzymano o chłodzie i głodzie, wszystkim jako partyzantom AK zarzucano albo posiadanie broni albo działanie na szkodę ludowego państwa w celu obalenia demokratycznego ustroju. Matka starała się ratować życie mężowi i ojcu swoich dzieci. Nie bacząc na mróz, śnieg czy deszcz jeździła pociągiem do Wronek z paczkami żywnościowymi i lekami. Otrzymanym prowiantem więźniowie dzielili się z innymi. Ta pomoc i wiara w sprawiedliwość pomogła im przetrwać do amnestii. Spośród 9 więzionych nie wrócił do domu Tadeusz Bochniak, pozostali wrócili na mocy amnestii.
Ojciec po powrocie z więzienia chorował i leczył się, jednak podjął pracę przy budowie dróg. Rodzina przeniosła się do Lublina, gdzie ojciec zmarł w wieku 67lat i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Unickiej. Był bardzo dobrym i kochającym ojcem oraz człowiekiem, który kochał Ojczyznę.
(wspomnienie Stanisławy Flis, córki Michała Korony)"

Maria Dębowczyk, Ofiary wojny i okupacji z Bychawy i regionu (1939 – 1944), Bychawskie Towarzystwo regionalne, Bychawa 1997, str 81 – 91.

"SUPLEMENT - LISTA POSZKODOWANYCH
Baran Czesław s. Michała - z Zaraszowa. ps. "Bakutil", jako żołnierz brał udział w wojnie obronnej 1939 r., w czasie której dostał się do niewoli niemieckiej, powrócił w marcu 1942 r. Jesienią 1944 r. aresztowany wraz z kilkunastoma mieszkańcami wsi za działalność AKowską, więziony i skazany przez NKWD na 10 lat więzienia we Wronkach, wrócił po amnestii, zmarł w 1992 r.
Baran Jan s. Michała - ur. w 1906 r., z Zaraszowa. aresztowany jesienią 1944 r. i na mocy wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, zwolniony po amnestii
(...)
Bochniak Stefan s. Jana - aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD, więziony wraz z innymi mieszkańcami Zaraszowa na Zamku Lubelskim, następnie skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, wrócił po amnestii .
(...)

Frączek Władysław S. Pawła - z Zaraszowa. aresztowany w październiku 1944 r. przez NKWD, przetrzymywany na Zamku Lubelskim, potem skazany na 7 lat więzienia we Wronkach (?). skąd wyszedł dzięki amnestii.
(…)
Jezierski Mieczysław - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD. był więziony, a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Jogło): powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Korona Antoni s. Pawła - ur. w 1907 r., z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD w 1944 r i skazany na 8 lat więzienia we Wronkach, uwolniony po amnestii.
Korona Michał s. Andrzeja - ur. w 1901 r., mieszkaniec Zaraszowa. w czasie wojny związany z AK, za co został aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD i skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, karę odbywał do czasu amnestii. Zmarł w 1968 r w Lublinie.
(…)
Kowalski Henryk - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony w Lublinie,a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzickim (Borowicze), powrócił w lutym 1946 r.
Koziród Stanisław - z Bychawy, z zawodu rymarz i tapicer, aresztowany jesienią 1944 r. przez NKWD, był więziony w Lublinie, następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim - łagier Jogło. skąd powrócił w lutym 1946 r.
(…)
Kwiatkowski Stefan – mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Jogło); powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Marzec Leon s. Jana - ur. w 1912 r., aresztowany wraz z grupą mieszkańców Zaraszowa w październiku 1944 r. za działalność partyzancką w AK, skazany na karę śmierci zamienią na więzienie we Wronkach, wrócił po amnestii.
Mazur Ignacy - mieszkaniec Bychawy, aresztowany na początku października 1944 r. przez NKWD, był więziony, a następnie przewieziony do obozu w Związku Radzieckim (Borowicze); powrócił w lutym 1946 r.
(...)
Spust Edward - z Kolonii Gałęzów, gdzie mieszka obecnie; aresztowany w październiku 1944 r. przez NKWD, wieziony w Lublinie, a potem przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), skąd powrócił w 1946 r.
(...)
Styżej Henryk - z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r., więziony na Zamku Lubelskim, następnie przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), powrócił w 1946 r.
Sujka Julian - z Zaraszowa, aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r., więziony na Zamku Lubelskim, następnie przewieziony do obozu pracy w Związku Radzieckim (Borowicze), powrócił w 1946 r.
Śliz Leonard s. Jana - ur. w 1914 r., w latach 1935-1939 służył w 24 Pułku Ułanów w Kraśniku. Aresztowany wraz z grupą mężczyzn z Zaraszowa jesienią 1944 r. przez NKWD został skazany na 10 lat więzienia we Wronkach, skąd wrócił po amnestii jako inwalida.
(...)"
W wyżej wymienionej publikacji brak:
Aleksander Łyś z Zaraszowa aresztowany przez NKWD jesienią 1944 r.
Tu u nas posłuchasz jego wspomnienia z radzieckiego łagru (video 2 i 3).]]>